{"id":3484,"date":"2021-04-08T08:22:25","date_gmt":"2021-04-08T08:22:25","guid":{"rendered":"https:\/\/www.getstoryshots.com\/?page_id=3484"},"modified":"2025-06-05T16:16:08","modified_gmt":"2025-06-05T16:16:08","slug":"lifespan-summary","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.getstoryshots.com\/nl\/books\/lifespan-summary\/","title":{"rendered":"Lifespan door David Sinclair en Matthew LaPlante Analyse en samenvatting"},"content":{"rendered":"

Waarom we ouder worden en waarom dat niet hoeft<\/h2>\n\n\n\n\n\n

Het leven wordt druk. Heeft Levensduur<\/a> stof heeft verzameld op uw boekenplank? Pak in plaats daarvan nu de belangrijkste idee\u00ebn op.<\/p>\n\n\n\n

We zijn nog maar aan het oppervlak. Als je het boek nog niet hebt, bestel het dan of krijg de gratis luisterboek<\/a> om de sappige details te horen.<\/p>\n\n\n\n

Petje af voor Eleanor Sheekey<\/a> van de Universiteit van Cambridge voor het leveren van deze tekstopname. Als je samen met ons de beste non-fictieboeken ter wereld voor iedereen toegankelijk wilt maken, vul dit formulier in<\/a>.<\/p>\n\n\n\n

Waar gaat het boek over?<\/h3>\n\n\n\n

Levensduur<\/a> is de eerste roman van David A. Sinclair die de schijnbaar onweerlegbare waarheid dat veroudering onvermijdelijk is, ter discussie stelt. Als veelgeprezen onderzoeker aan de Harvard Medical School en een van de meest invloedrijke mensen van TIME, geeft Davids boek een overzicht van de huidige stand van zaken wat betreft het begrip van levensduur en gezondheid bij de mens. Hoewel het boek \"Levensduur\" heet, had het ook gemakkelijk \"Gezondheid\" kunnen heten, omdat het in detail ingaat op de wetenschap achter het langer leven, maar dan zonder ziekte. Belangrijk is ook dat de maatschappelijke gevolgen van de vergrijzing worden besproken. 
<\/p>\n\n\n\n

\n

\"Veroudering is een ziekte, en die ziekte is behandelbaar.\" <\/p>\n~ David Sinclair<\/cite><\/blockquote>\n\n\n\n

Over de auteurs<\/h3>\n\n\n\n

David Sinclair, Ph.D.<\/strong>AO, is hoogleraar genetica aan de Harvard Medical School. Een van de belangrijkste vernieuwers van zijn generatie, hij is genoemd door Tijd<\/em> als \"een van de 100 meest invloedrijke mensen ter wereld\" en de top vijftig van meest invloedrijke mensen in de gezondheidszorg. <\/p>\n\n\n\n

Hij is bestuurslid van de American Federation for Aging Research en heeft meer dan vijfendertig prijzen ontvangen voor zijn onderzoek en belangrijke wetenschappelijke doorbraken. <\/p>\n\n\n\n

Matthew LaPlante<\/strong> is universitair hoofddocent journalistiek schrijven aan de Utah State University, waar hij nieuwsverslaggeving en het schrijven van verhalen doceert. Als voormalig US Navy intelligence specialist en oorlogscorrespondent voor het Midden-Oosten, is hij de auteur van Superlatief: De biologie van extremen<\/a> en de co-schrijver van meerdere andere boeken over het snijvlak van wetenschap en maatschappij. <\/p>\n\n\n

\n
\"Samenvatting
Samenvatting van Lifespan door David A. Sinclair op StoryShots<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n
\n\n\n\n

Samenvatting van Lifespan door David Sinclair<\/h2>\n\n\n\n

Waarom we ouder worden; Informatieve theorie van het ouder worden <\/h3>\n\n\n\n

Veroudering is een complex, multifactorieel proces dat tot dusver het best kan worden beschreven aan de hand van verschillende \"kenmerken van veroudering\". Tot deze kenmerken behoren stamcelverlies en genetische instabiliteit. Hoewel de kenmerken van veroudering een nuttig kader vormen om zich te richten op afzonderlijke onderzoeksgebieden, is er ook veel overlapping. In plaats daarvan geeft David zijn eigen theorie over veroudering die de kenmerken verenigt door er stroomopwaarts van uit te gaan. Davids theorie is dat veroudering simpelweg een verlies van informatie<\/strong>. Deze \"informatietheorie van het ouder worden\" bouwt voort op de Wiskundige communicatietheorie van Claude Shannon. Om de grondbeginselen van de wiskundige communicatietheorie te begrijpen, moet je begrijpen dat er twee manieren zijn om informatie over te brengen: digitaal en analoog. Het belangrijkste verschil is dat analoge informatie continu is en digitale discreet. Het probleem met analoge informatie is echter dat deze kan worden verstoord door ruis. <\/p>\n\n\n\n

We hebben zowel analoge als digitale informatie in elk van onze cellen; de digitale informatie is onze genetische code en onze analoge informatie is de epigenetische code die bepaalt en dicteert welke genen tot expressie komen in de cel. Op basis van het werk van Claude Shannon weten we dat analoge informatie gevoelig is voor opeenhoping van ruis en verstoring in de loop van de tijd. Daarom suggereert David dat de opeenhoping van ruis in epigenetische informatie de genexpressie en andere nucleaire processen in een cel verstoort, wat leidt tot slecht functioneren en onvermijdelijk veroudering van het organisme. <\/p>\n\n\n\n

Om een andere analogie uit het boek te gebruiken, het is als een DVD waarbij de digitale informatie is opgenomen op de DVD terwijl de analoge informatie zich op het oppervlak bevindt. Het oppervlak van de DVD kan bekrast raken. Dat krassen van het oppervlak, deze analoge informatie, kan het lezen van de digitale informatie op de DVD verstoren. <\/p>\n\n\n\n

Waarom moeten we niet ouder worden?<\/h3>\n\n\n\n

Nu u begrijpt wat veroudering is, is het tijd om te bespreken of het mogelijk is dit verouderingsproces te voorkomen of zelfs om te keren? <\/p>\n\n\n\n

Om een groot deel van het boek samen te vatten, suggereert David dat er drie belangrijke acties zijn die je kunt ondernemen als je wilt proberen het verouderingsproces te voorkomen of te vertragen.<\/p>\n\n\n\n

    \n
  1. Eet minder<\/li>\n\n\n\n
  2. Meer oefenen<\/li>\n\n\n\n
  3. Ga uit de thermisch neutrale zone<\/li>\n<\/ol>\n\n\n\n

    Eet minder<\/strong><\/h3>\n\n\n\n

    De eerste actie is minder eten. Dit wordt ook wel calorierestrictie genoemd - je dagelijkse inname verminderen zonder ondervoeding te veroorzaken.<\/p>\n\n\n\n

    Het idee achter calorierestrictie om veroudering te voorkomen is dat de hoeveelheid schade die in de cel wordt aangericht wordt verminderd, naast de activering van processen die kunnen helpen om de opgebouwde schade ongedaan te maken. Minder eten is echter niet de gemakkelijkste strategie om te volgen. In plaats daarvan wordt er veel onderzoek gedaan naar moleculen die dit beperkingsproces kunnen nabootsen.
    <\/p>\n\n\n\n

    De voedingssignaalroutes - \"Goede Stress\".<\/h3>\n\n\n\n

    De activering van herstelprocessen in een cel is nauw verbonden met nutri\u00ebntsignaleringsroutes. De nutri\u00ebntsignaleringsroutes bevatten veel eiwitten die vaak worden aangeduid als levensduurregelaars. In diermodellen waarin de genen die voor deze eiwitten coderen zijn verwijderd of versterkt, is namelijk een verlenging van de levensduur waargenomen. <\/p>\n\n\n\n

    Als alternatief voor genbewerking kunnen deze eiwitten worden geremd of geactiveerd door het gebruik van verschillende moleculen die door zich te richten op deze eiwitten binnen de voedingssignaalroutes de signaalstroom moduleren en de \"goede stress\" in de cel kunnen bevorderen. De verschillende in het boek besproken moleculen zijn onder meer rapamycine, metformine, resveratrol en NAD+<\/sup> voorlopers. Het idee is dat je de stressbestendigheidssignalering wilt bevorderen en overmatige groeisignalering, die meer schade veroorzaakt, wilt voorkomen. Dit zou caloriebeperking nabootsen.<\/p>\n\n\n\n

    Een molecuul dat uitgebreid is besproken is metformine, dat je misschien al gebruikt omdat het een medicijn tegen diabetes type 2 is. Maar nu wordt metformine getest om te zien of het de veroudering zelf kan behandelen. Dit wordt gedaan door middel van de Targeting Aging with MEtformin (TAME) trial die onlangs van start is gegaan en die probeert te onderzoeken of metformine het begin van leeftijdsgerelateerde ziekten kan vertragen. Het probleem is dat, hoewel dit een hele goede stap voorwaarts is, veroudering op dit moment niet wordt erkend als een ziekte, dus als er een verband is tussen metformine en het voorkomen van veroudering, moet je het medicijn voorgeschreven krijgen en heb je waarschijnlijk diabetes melitus.<\/p>\n\n\n\n

    Toch kunt u toegang hebben tot enkele van de andere besproken moleculen. De tweede is resveratrol. Resveratrol zou het verouderingsproces tegengaan door sirtu\u00efnes te activeren en resveratrol zit onder meer in druiven en rode wijn. Maar om dezelfde dosis resveratrol te krijgen als in experimentele studies is gebruikt, zou je veel en veel wijn moeten drinken. <\/p>\n\n\n\n

    De laatste reeks moleculen die volgens experimentele studies het verouderingsproces lijken te vertragen zijn NAD+<\/sup> voorlopers, waaronder NMN, ook bekend als nicotinamide mononucleotide. Het idee achter NAD+<\/sup> precursoren is om de niveaus van NAD+<\/sup> waarvan is aangetoond dat ze afnemen naarmate we ouder worden. Interessant is dat sirtu\u00efnes NAD+<\/sup> om te functioneren, wat de steun voor NAD+<\/sup> supplementen. U kunt NAD kopen+<\/sup> precursoren van verschillende bedrijven en dus nemen mensen ze in, waaronder David zelf en zijn vrienden en familie. Met name Davids vader heeft verschillende voordelen gemerkt van het gebruik van NMN. Sommige bronnen van NAD+<\/sup> precursoren vrij duur kunnen zijn en gezien het feit dat nog wetenschappelijk bewezen moet worden dat ze bij mensen invloed hebben op het vertragen van het verouderingsproces, is het misschien verstandig om nog even te wachten terwijl het onderzoek doorgaat. Net als resveratrol kan NMN ook uit je voeding komen; het zit in broccoli, komkommer, avocado, tomaten en edamame, maar net als bij resveratrol moet je heel veel broccoli eten om de dosis NMN te krijgen die overeenkomt met wat je via supplementen kunt innemen. <\/p>\n\n\n\n

    Wat doet David?<\/h3>\n\n\n\n

    David's regime;<\/p>\n\n\n\n